Skocz do zawartości


Zbiór Zasad Postępowania Sędziów


1 odpowiedź w tym temacie

#1 Guest_-praw-radek07

Guest_-praw-radek07
  • Goście

Napisano 12 marzec 2008 - 16:42

Zbiór Zasad Postępowania Sędziów -
z witryny http://www.iustitia.pl
uchwalony przez Krajową Radę Sądownictwa w dniu 19 lutego 2003 r. Uchwała Nr 16/2003 Krajowej Rady Sądownictwa



Powierzona niezawisłym sędziom funkcja publiczna polega na ochronie praw i wolności, w ramach obowiązku wymierzania sprawiedliwości. Jednym z tych praw - potwierdzonym w art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz w art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności - jest prawo do rzetelnego procesu sądowego.
Istotą tego prawa, a zarazem istotą sprawowanego przez niezależne sądy wymiaru sprawiedliwości, jest prawo każdego do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia jego sprawy, bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwych, bezstronnych i niezawisłych sędziów.
Prawo do rzetelnego procesu sądowego jest jednocześnie gwarancją zachowania innych praw i wolności. Tylko w rzetelnym procesie sądowym jednostka może oczekiwać ochrony swoich praw i wolności i tylko w rzetelnym procesie sądowym może zostać ważnie ich pozbawiona.
Szczególna rola sędziów polega zatem na zapewnieniu każdemu prawa do rzetelnego procesu sądowego, rozumianego nie tylko jako cel sam w sobie, ale również jako środek ochrony innych praw i wolności.
Z tej przyczyny, właściwa postawa sędziów i ich odpowiedzialne zachowanie, wsparte wiedzą i doświadczeniem, stanowią najwyższe gwarancje przestrzegania prawa i mają zasadnicze znaczenie dla społecznego rozumienia sprawiedliwości.
Sędziowie mają zatem obowiązek szanowania urzędu sędziego i dokładania wszelkich starań w celu utrzymywania i wzmacniania zaufania publicznego wobec sądowego wymiaru sprawiedliwości.
Zbiór Zasad Postępowania Sędziów zmierza do ustanowienia kryteriów oceny zachowania się sędziów oraz norm etycznego ich postępowania.
Nieodpowiedzialnym i niewłaściwym jest zatem nie tylko takie postępowanie sędziego, które prowadzi do naruszenia prawa do sprawiedliwego procesu sądowego lub podważa zaufanie społeczne do sądowego wymiaru sprawiedliwości i prawa w ogóle, ale także takie postępowanie sędziego, które może wywołać odczucie, że umniejsza ono zdolności sędziego do wykonywania obowiązków jego urzędu w sposób uczciwy, bezstronny i fachowy lub może prowadzić do podważenia zaufania społecznego wobec urzędu sędziego, wobec powyższego uchwala się Zbiór Zasad Postępowania Sędziów następującej treści:
Sędziowie - członkowie Stowarzyszenia Sędziów Polskich "IUSTITIA",
przywołując rotę ślubowania, nakazującą sędziemu stać na straży prawa, obowiązki urzędu wypełniać sumiennie, sprawiedliwość wymierzać bezstronnie, a w postępowaniu kierować się zasadami godności i uczciwości,
świadomi, że osąd moralny towarzyszy każdemu rozstrzygnięciu sądowemu oraz że ten, kto ocenia innych, sam przestrzegać musi najwyższych standardów moralnych,
wyrażając przekonanie, że sprawowanie urzędu sędziego to zaszczyt i obowiązek spełniany w interesie wszystkich członków społeczeństwa,uznają za słuszne i właściwe przestrzeganie zasad następujących:
I. Zasady ogólne postępowania sędziów.
1. Sędzia przestrzega najwyższych standardów moralnych w służbie i poza służbą.
2. Sędziemu nie wolno dopuścić, aby ktokolwiek z jakiejkolwiek przyczyny bezpośrednio lub pośrednio wywarł wpływ na jego postępowanie lub osąd. W szczególności sędziemu nie wolno dopuścić, aby wpływ na jego postępowanie lub osąd wywierały związki rodzinne, towarzyskie, przekonania polityczne, religijne bądź światopoglądowe. Sędzia nie ulega naciskom opinii publicznej ani obawie przed krytyką.
3. Sędziemu nie wolno wykorzystywać statusu sędziego lub prestiżu urzędu w celu wspierania interesu własnego lub innych osób. W szczególności sędzia nie nadużywa posiadanego immunitetu.
4. Sędzia, który dopuścił się złamania zasad zawartych w niniejszym zbiorze, ma obowiązek podjąć działania zmierzające do usunięcia skutków takiego naruszenia.
5. Sędzia wymaga od innych sędziów nienagannego zachowania i kierowania się zasadami zawartymi w niniejszym zbiorze, a w razie uchybień zachowanie takie swoją postawą piętnuje oraz może zwrócić na nie uwagę organów sądu, samorządu sędziowskiego lub władz Stowarzyszenia.
II. Zasady pełnienia służby.
1. We wszystkich przydzielonych sprawach sędzia ma obowiązek podejmować czynności bez zbędnej zwłoki, bez narażania stron i Skarbu Państwa na niepotrzebne koszty.
2. Sędzia wykonuje swoje czynności bezstronnie.
3. Sędzia wyjaśniając stronom kwestie proceduralne i podając motywy orzeczenia czyni to w sposób jasny i zrozumiały.
4. Sędzia powinien zachowywać się kulturalnie wobec wszystkich osób, z którymi ma do czynienia w trakcie wykonywania czynności, a także wymagać podobnego postępowania oraz zachowania porządku i dobrych obyczajów od pracowników sądu i wszystkich osób biorących udział w postępowaniu.
5. Sędzia odpowiednio reaguje w przypadku okazywania przez osoby uczestniczące w postępowaniu nastawienia lub uprzedzenia ze względu na rasę, płeć, wyznanie, narodowość, niepełnosprawność, wiek, orientację seksualną lub status społeczny i majątkowy czy jakiekolwiek inne przyczyny.
6. Sędzia nie może stwarzać swoim zachowaniem choćby pozorów wrażenia, że kontakty utrzymywane z którymkolwiek z uczestników postępowania mogą mieć wpływ na jego bezstronność.
7. Sędziemu nie wolno wyrażać publicznie opinii na temat toczącego się lub mającego się toczyć postępowania. Sędzia powinien wymagać podobnego zachowania od pracowników sądu.
8. Sędziemu nie wolno ujawniać ani używać w jakimkolwiek celu nie związanym z obowiązkami sędziowskimi informacji nie udostępnianych powszechnie, uzyskanych przez niego jako sędziego.
9. Sędzia wykonuje swoje obowiązki w zakresie administracji i w organach samorządu sędziowskiego sumiennie, mając na uwadze dobro wymiaru sprawiedliwości i autorytet urzędu sędziego.
10. Sędzia wymaga od pracowników sądu oraz innych osób podlegających jego kierownictwu i kontroli punktualności i sumienności oraz kulturalnego i uprzejmego zachowania.
11. Sędzia ma obowiązek doskonalenia umiejętności zawodowych.
12. Sędzia ma obowiązek złożyć wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy wtedy i tylko wtedy, gdy istnieją do tego uzasadnione podstawy. Niedopuszczalne jest nadużywanie instytucji wyłączenia sędziego.
III. Zasady zachowania sędziego poza służbą.
1. Sędzia zawsze powinien kierować się zasadami uczciwości, honoru i szacunku dla innych oraz przestrzegać dobrych obyczajów i uznanych zasad współżycia społecznego.
2. Sędzia nie może swoim zachowaniem wspierać dyskryminacji z jakichkolwiek przyczyn.
3. Sędzia powinien unikać kontaktów osobistych i związków ekonomicznych z osobami, organizacjami lub grupami nieformalnymi, jeżeli kontakty te mogłyby wzbudzać wątpliwości co do bezstronnego wykonywania obowiązków, bądź podważać prestiż i zaufanie do urzędu sędziowskiego.
4. Sędziemu nie wolno zajmować się działalnością finansową lub gospodarczą, która może być odebrana jako wykorzystywanie pozycji sędziego.
5. Sędziemu nie wolno przyjmować prezentów ani jakichkolwiek innych korzyści, mogących wywołać odczucie, że stanowią próbę wpływu na jego osobę. Sędzia powinien dbać również o to, aby członkowie jego najbliższej rodziny nie przyjmowali takich korzyści.
6. Sędzia korzystając z ofert kierowanych wyłącznie do sędziów winien rozważyć, czy nie są one próbą wywarcia wpływu na jego osobę.
7. Sędzia nie może w jakiejkolwiek formie świadczyć odpłatnych porad prawnych.

Nazwiska i adresy Stowarzyszenia Sędziów Polskich, pod które można kierować zapytania i skargi na postępowania sędziów i przypadki łamania prawa.

BIALYSTOK Jolanta KORWIN-PIOTROWSKA
Sąd Rejonowy w Białymstoku
ul. M.Curie-Skłodowskiej
115-950 Białystok

BYDGOSZCZ Konrad MINKIEWICZ
Sąd Rejonowy w Bydgoszczy
ul. Wały Jagiellońskie
285-128 Bydgoszcz

GDAŃSK Dorota JADWISZCZOK
Sąd Okregowy w Gdańsku
ul. Nowe Ogrody 30
80-958 Gdańsk

GORZÓW WLKP. Jarosław RUTKOWSKI
Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim
ul. Mieszka I 33
66-400 Gorzów Wlkp.

Elbląg Jacek PIETRZAK
Sąd Okregowy w Elblagu
pl. Konstytucji 182-300 Elblag

KATOWICE Jolanta MACHURA - SZCZĘSNA
Sąd Rejonowy w Tychach
ul. Budowlanych 33
43 - 100 Tychy

KIELCE Bogusław SĘDKOWSKI
SĄD OKREGOWY w Kielcach
ul. Seminaryjska 12 a
25-372 Kielce

KOSZALIN Grzegorz RUDY
Sąd Rejonowy w Koszalinie
ul. Grottgera 4
75-628 Koszalin

KRAKÓW Waldemar ZUREK
Sąd Rejonowy dla Krakowa-Sródmieścia
Os. Kościuszkowskie 2
31-858 Kraków

KROSNO Arkadiusz TROJANOWSKI
Sąd Okręgowy Krośnie
ul. Sienkiewicza 12
38-400 Krosno
LUBLIN Artur OZIMEK
Sąd Rejonowy w Lublinie
ul. Krakowskie Przedmieście 76
20-950 Lublin

ŁOMŻA Jan LESZCZEWSKI
Sąd Rejonowy w Łomży
ul. Dworna 16
18-400 Lomża

ŁÓDŹ Barbara RYMASZEWSKA
Sąd Okręgowy w Łodzi
Pl. Dąbrowskiego 5
90-921 Lodź

Nowy Sącz Bogdan KIJAK
Sąd Okręgowy Nowym Sączu
ul. Pijarska 3
33-300 Nowy Sącz

OLSZTYN Maciej WASILEWSKI
Sąd Okręgowy w Olsztynie
ul. Dąbrowszczaków 44
10-001 Olsztyn

OPOLE Jarosław BENEDYK
Sad Okręgowy w Opolu
Pl. Daszyńskiego 1
45-064 Opole

OSTROŁĘKA Marianna GRZYB
Sąd Rejonowy w Ostrołęce
ul. Mazowiecka 3
07-400 Ostrołęka

PIOTRKÓW TRYB. Janusz SZKOP
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb.
ul. Słowackiego 5
97-300 Piotrków Tryb.

Płock Katarzyna PAWLICKA
Sąd Rejonowy w Płocku
pl. Narutowicza 4 / 6
09-402 Płock

Poznań Anna CZAPRACKA
Sąd Okręgowy w Poznaniu
Al. Marcinkowskiego 32
60-967 Poznań

RADOM Lech Wiśniewski
Sąd Rejonowy w Kozienicach
ul. Konstytucji 3 Maja 22
26-900 Kozienice
SKIERNIEWICE Halina LESZCZYŃSKA
Sąd Rejonowy w Sochaczewie
ul. 1-go Maja 7
96-500 Sochaczew

Słupsk Jolanta DENIZIUK
Sąd Okręgowy w Słupsku
ul. Zamenhofa 7
76-200 Słupsk

Suwałki Jacek SOWUL
Sąd Okręgowy w Suwałkach
ul. Waryńskiego 45
16-400 Suwałki

SZCZECIN Maciej STRACZYŃSKI
Sąd Okręgowy w Szczecinie
ul. Kaszubska 42
70-952 Szczecin

ŚWIDNICA Halina GRANEK-WOJCIECHOWSKA
Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie
ul. Świdnicka 51
58-200 Dzierżoniów

TARNOBRZEG Andrzej CIACH
Sad Rejonowy w Tarnobrzegu
ul. Sienkiewicza 27
39-400 Tarnobrzeg

Toruń Zofia Rędzinska-Czerwińska
Sad Rejonowy w Toruniu
ul. Piekary 51
87-100 Toruń

WARSZAWA Sławomir BIELECKI
Sąd Rejonowy dla Warszawy - Mokotowa
ul. Ogrodowa 51 A
00-951 Warszawa

Wrocław Tadeusz SZEWIOLA
Sad Rejonowy dla Wrocławia - Fabrycznej
ul. Podwale 30
50-950 Wrocław

ZIELONA GÓRA Roman MAJER
Sąd Okręgowy w Zielonej Górze
Wydział II Karny
pl. Słowiański 1
65-958 Zielona Góra


Stowarzyszenia Międzynarodowe
International Association of Judges
Union Internationale des Magistrats
Palazzo di Giustizia
Piazza Cavour - 00193 Roma, Italy
tel.: +39 06 6883 2213 fax: +39 06 687 1195
e-mail: secretariat@iaj-uim.org

JUSTICE IN THE WORLD FOUNDATION
Address: Calle Bárbara de Braganza,
no2, Escalera B, 2o-A 28004 Madrid, Espańa
Phone: +34.91.3194962 Fax: +34.91.3192912
Email: fundacion@apmnacional.e.telefonica.net

Stowarzyszenie Sędziów Polskich "IUSTITIA" istnieje od lipca 1990 r., przy czym do października 1998 r. nosiło nazwę Stowarzyszenie Sędziów Orzekających "IUSTITIA". Jego powstanie było inicjatywą całkowicie oddolną. "IUSTITIA" została stworzona przez sędziów i dla sędziów. Członkiem Stowarzyszenia Sędziów Polskich IUSTITIA może zostać każdy sędzia, zarówno pełniący służbę, jak też w stanie spoczynku. Członkostwo nabywa się automatycznie z chwilą złożenia deklaracji o wstąpieniu do Stowarzyszenia, bez podejmowania jakiejkolwiek decyzji przez organy IUSTITII. Od października 2001 r. w polskim wymiarze sprawiedliwości funkcjonują sądy grodzkie. Są to wydziały sądów rejonowych, przekształcone z dotychczas istniejących wydziałów cywilno-karnych. Zmiana ta zaowocowała licznymi problemami. Nie zwiększyła się liczba etatów sędziowskich - mimo ogromnej liczby spraw przejętych po zlikwidowanych kolegiach ds. wykroczeń...

WYKŁADNIA DO ZBIORU ZASAD ETYKI ZAWODOWEJ SĘDZIÓW. Uchwała Nr 29/2003 Krajowej Rady Sądownictwa z dnia 9 kwietnia 2003 r.
w sprawie wykładni § 21 Zbioru zasad etyki zawodowej sędziów, dotyczącej udzielania porad prawnych przez sędziów w stanie spoczynku
Stanowisko Krajowej Rady Sądownictwa z dnia 16 września 2004 r. Dotyczące wykładni § 18 ust. 2 Zbioru zasad etyki zawodowej sędziów w zakresie niepodejmowania działań finansowych przez sędziów.
Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych
Rozdział 3

Odpowiedzialność dyscyplinarna sędziów:

Art. 107. § 1. Za przewinienia służbowe, w tym za oczywistą i rażącą obrazę przepisów prawa i uchybienia godności urzędu (przewinienia dyscyplinarne), sędzia odpowiada dyscyplinarnie.
§ 2. Sędzia odpowiada dyscyplinarnie także za swoje postępowanie przed objęciem stanowiska, jeżeli przez nie uchybił obowiązkowi piastowanego wówczas urzędu państwowego lub okazał się niegodnym urzędu sędziego.

Art. 108. § 1. Po upływie trzech lat od chwili czynu nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego.
§ 2. W razie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przed upływem terminu, o którym mowa w § 1, przedawnienie dyscyplinarne następuje z upływem pięciu lat od chwili czynu. Jeżeli jednak przed upływem terminu, o którym mowa w § 1, sprawa nie została prawomocnie zakończona, sąd dyscyplinarny orzeka o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego, umarzając postępowanie w zakresie wymierzenia kary dyscyplinarnej.
§ 3. W zakresie odpowiedzialności dyscyplinarnej za wykroczenie przedawnienie dyscyplinarne następuje jednocześnie z przedawnieniem przewidzianym dla wykroczeń.
§ 4. Jeżeli jednak przewinienie dyscyplinarne zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne nie może nastąpić wcześniej niż przedawnienie przewidziane w przepisach Kodeksu karnego.

Art. 109. § 1. Karami dyscyplinarnymi są:
1) upomnienie,
2) nagana,
3) usuniecie z zajmowanej funkcji,
4) przeniesienie na inne miejsce służbowe,
5) złożenie sędziego z urzędu.
§ 2. Sąd może podać prawomocne orzeczenie dyscyplinarne do wiadomości publicznej.
§ 3. Wymierzenie kary określonej w § 1 pkt 3 lub 4 pociąga za sobą pozbawienie możliwości awansowania na wyższe stanowisko sędziowskie przez okres pięciu lat, niemożność udziału w tym okresie w kolegium sądu, orzekania w sądzie dyscyplinarnym oraz uzyskania utraconej funkcji.
§ 4. Wymierzenie kary określonej w § 1 pkt 5 pociąga za sobą utratę możliwości ponownego powołania ukaranego do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim.
§ 5. W przypadku przewinienia dyscyplinarnego lub wykroczenia mniejszej wagi, sąd dyscyplinarny może odstąpić od wymierzenia kary.

Art. 110. § 1. Sądami dyscyplinarnymi w sprawach dyscyplinarnych sędziów są:
1) w pierwszej instancji - sądy apelacyjne,
2) w drugiej instancji - Sąd Najwyższy.
§ 2. Sądy dyscyplinarne są ponadto właściwe do orzekania w sprawach, o których mowa w art. 37 § 4a, w art. 75 § 2 pkt 3 oraz w art. 80.
§ 3. Do rozpoznania spraw wymienionych w § 1 i 2 właściwy miejscowo jest sąd dyscyplinarny, w okręgu którego pełni służbę sędzia objęty postępowaniem. Jeżeli jednak sprawa dotyczy sędziego sądu apelacyjnego albo sędziego sądu okręgowego, właściwy jest inny sąd dyscyplinarny wyznaczony, na wniosek rzecznika dyscyplinarnego, przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego.
§ 4. Sądy dyscyplinarne orzekają w składzie trzech sędziów. Do orzekania w sądzie dyscyplinarnym są uprawnieni wszyscy sędziowie danego sądu dyscyplinarnego, z wyjątkiem prezesa sądu, wiceprezesów sądu oraz rzecznika dyscyplinarnego.
§ 5. Sąd dyscyplinarny pierwszej instancji może orzekać na sesjach wyjazdowych w sądzie okręgowym, na obszarze właściwości którego obwiniony zajmuje stanowisko sędziego, chyba że sprzeciwia się temu dobro wymiaru sprawiedliwości.

Art. 111. Skład sądu dyscyplinarnego wyznacza się w drodze losowania, z listy wszystkich sędziów danego sądu, z tym że w składzie sądu zasiada przynajmniej jeden sędzia stale orzekający w sprawach karnych. Składowi sądu dyscyplinarnego przewodniczy sędzia stale orzekający w sprawach karnych, najstarszy służbą.

Art. 112. § 1. Uprawnionym oskarżycielem przed sądem dyscyplinarnym, w sprawach sędziów sądów apelacyjnych, a także prezesów oraz wiceprezesów sądów okręgowych, jest rzecznik dyscyplinarny, w sprawach zaś pozostałych sędziów - zastępca rzecznika dyscyplinarnego.
§ 2. Rzecznika dyscyplinarnego wybiera, spośród kandydatów zgłoszonych przez zgromadzenia ogólne sędziów sądów apelacyjnych, Krajowa Rada Sądownictwa. Rzecznik dyscyplinarny działa przy Krajowej Radzie Sądownictwa. Kadencja rzecznika dyscyplinarnego trwa cztery lata.
§ 3. Zgromadzenia wymienione w § 2 wybierają spośród sędziów sądu apelacyjnego po jednym kandydacie na rzecznika dyscyplinarnego i wybranych kandydatów zgłaszają Krajowej Radzie Sądownictwa, najpóźniej na trzy miesiące przed upływem kadencji rzecznika dyscyplinarnego albo w ciągu miesiąca po jego ustąpieniu.
§ 4. Zastępców rzecznika dyscyplinarnego wybierają dla każdej apelacji kolegia sądów apelacyjnych, a dla każdego okręgu kolegia sądów okręgowych spośród sędziów danego sądu. Kadencja zastępców rzecznika trwa dwa lata.
§ 5. Rzecznik dyscyplinarny i jego zastępcy są związani wskazaniem organu uprawnionego, w zakresie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego.
§ 6. Rzecznik dyscyplinarny jest uprawniony do przejęcia każdej sprawy prowadzonej przez zastępcę rzecznika dyscyplinarnego, jeżeli uzna to za uzasadnione interesem wymiaru sprawiedliwości.
§ 7. W razie niemożności prowadzenia sprawy przez właściwego zastępcę rzecznika dyscyplinarnego, rzecznik dyscyplinarny wyznaczy do jej prowadzenia zastępcę rzecznika dyscyplinarnego z innego okręgu.
§ 8. W razie przeszkód w pełnieniu obowiązków przez rzecznika dyscyplinarnego, jego obowiązki przejmuje najstarszy służbą sędziowską zastępca rzecznika dyscyplinarnego, do czasu ustania przeszkody.
§ 9. Do zastępców rzecznika dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy o rzeczniku dyscyplinarnym.

Art. 113. Obwiniony może ustanowić obrońcę spośród sędziów lub adwokatów.

Art. 114. § 1. Rzecznik dyscyplinarny podejmuje czynności dyscyplinarne na żądanie Ministra Sprawiedliwości, prezesa sądu apelacyjnego lub okręgowego oraz kolegium sądu apelacyjnego lub okręgowego, Krajowej Rady Sądownictwa, a także z własnej inicjatywy, po wstępnym wyjaśnieniu okoliczności koniecznych do ustalenia znamion przewinienia, a także złożeniu wyjaśnień przez sędziego, chyba że złożenie tych wyjaśnień nie jest możliwe.
§ 2. Po przeprowadzeniu postępowania, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzą podstawy do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie dyscyplinarne i przedstawia sędziemu na piśmie zarzuty. Jednocześnie w sprawach, o których mowa w art. 110 § 3 zdanie drugie, rzecznik dyscyplinarny zwraca się do Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego o wyznaczenie właściwego sądu dyscyplinarnego do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji. Wyznaczenie tego sądu powinno nastąpić w terminie siedmiu dni.
§ 3. Po przedstawieniu zarzutów obwiniony, w terminie czternastu dni, może złożyć wyjaśnienia i zgłosić wnioski o przeprowadzenie dowodów.
§ 4. Po upływie terminu, o którym mowa w § 3, a w razie potrzeby po przeprowadzeniu dalszych dowodów, rzecznik dyscyplinarny składa wniosek o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej do właściwego sądu dyscyplinarnego. Wniosek powinien zawierać dokładne określenie czynu, który jest przedmiotem postępowania, oraz uzasadnienie.
§ 5. Jeżeli rzecznik dyscyplinarny nie znajduje podstaw do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego na żądanie uprawnionego organu, wydaje postanowienie o odmowie jego wszczęcia. Odpis postanowienia doręcza się organowi, który złożył wniosek o wszczęcie postępowania, kolegium odpowiednio sądu okręgowego lub apelacyjnego i obwinionemu.
§ 6. W terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa w § 5, lub postanowienia o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego, organowi, który złożył wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, i właściwemu kolegium służy zażalenie do sądu dyscyplinarnego.
§ 7. Zażalenie powinno być rozpoznane w terminie dwóch tygodni od dnia wniesienia zażalenia do sądu.

Art. 115. § 1. Po wpłynięciu wniosku o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej prezes sądu dyscyplinarnego wyznacza rozprawę.
§ 2. Pomiędzy wpływem wniosku a terminem rozprawy nie powinno upłynąć więcej niż miesiąc.
§ 3. Nieusprawiedliwione niestawiennictwo obwinionego lub jego obrońcy nie wstrzymuje rozpoznania sprawy.

Art. 116. § 1. Postępowanie dyscyplinarne jest jawne.

§ 2. Sąd dyscyplinarny może wyłączyć jawność postępowania dyscyplinarnego ze względu na moralność, bezpieczeństwo państwa i porządek publiczny oraz ze względu na ochronę życia prywatnego stron lub inny ważny interes prywatny.
§ 3. W razie wyłączenia jawności postępowania dyscyplinarnego orzeczenie ogłaszane jest publicznie.
Art. 117. Jeżeli w toku rozprawy ujawni się inne przewinienie, oprócz objętego wnioskiem o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej, sąd może wydać co do tego przewinienia wyrok tylko za zgodą rzecznika dyscyplinarnego i obwinionego lub jego obrońcy; w razie braku zgody rzecznik dyscyplinarny prowadzi w tym zakresie odrębne postępowanie dyscyplinarne.

Art. 118. W razie rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku służbowego sędziego w toku postępowania dyscyplinarnego, postępowanie to toczy się nadal. Jeżeli obwiniony podjął pracę w urzędzie państwowym, adwokaturze lub jako radca prawny albo notariusz, sąd przesyła wyrok odpowiednio temu urzędowi, Naczelnej Radzie Adwokackiej lub Krajowej Radzie Radców Prawnych albo Krajowej Radzie Notarialnej.

Art. 119. Jeżeli przewinienie zawiera znamiona przestępstwa, sąd dyscyplinarny z urzędu rozpoznaje sprawę w zakresie zezwolenia na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej i wydaje uchwałę, o której mowa w art. 80 § 1, co nie wstrzymuje biegu postępowania dyscyplinarnego.

Art. 120. § 1. Po prawomocnym zakończeniu postępowania karnego przeciwko sędziemu, sąd lub prokurator przesyła akta sprawy właściwemu rzecznikowi dyscyplinarnemu. Jeżeli postępowanie dyscyplinarne nie było wszczęte, rzecznik dyscyplinarny podejmuje czynności dyscyplinarne, choćby w postępowaniu karnym został wydany wyrok uniewinniający.
§ 2. Jeżeli przeciwko sędziemu zapadł prawomocny wyrok pociągający za sobą, w myśl ustawy, utratę stanowiska, sąd dyscyplinarny zawiadamia o tym Ministra Sprawiedliwości, który zarządza złożenie ukaranego sędziego z urzędu, chociażby wykonano już wyrok dyscyplinarny skazujący na karę łagodniejszą niż złożenie z urzędu.

Art. 121. § 1. Od wydanych w pierwszej instancji wyroków sądu dyscyplinarnego oraz postanowień i zarządzeń zamykających drogę do wydania wyroku przysługuje odwołanie obwinionemu i rzecznikowi dyscyplinarnemu, a także Krajowej Radzie Sądownictwa i Ministrowi Sprawiedliwości.
§ 2. Odwołanie powinno być rozpoznane w terminie dwóch miesięcy od dnia jego wpłynięcia do sądu dyscyplinarnego drugiej instancji.

Art. 122. Od wyroku sądu dyscyplinarnego drugiej instancji kasacja nie przysługuje.

Art. 123. § 1. Jeżeli orzeczona została kara złożenia sędziego z urzędu, a sąd dyscyplinarny wcześniej nie zawiesił sędziego w czynnościach służbowych, wyrok wywołuje zawieszenie sędziego w czynnościach służbowych, z jednoczesnym obniżeniem do 50% jego wynagrodzenia na czas trwania zawieszenia. Art. 129 § 3 stosuje się odpowiednio.
§ 2. Przewodniczący sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji przesyła odpis prawomocnego wyroku sądu dyscyplinarnego Krajowej Radzie Sądownictwa i Ministrowi Sprawiedliwości, a ponadto - prezesowi właściwego sądu i kolegium tego sądu.
§ 3. Wykonanie wyroku należy do Ministra Sprawiedliwości co do kar wymienionych w art. 109 § 1 pkt 4 i 5, a co do kar wymienionych w art. 109 § 1 pkt 3 - do prezesa sądu okręgowego oraz do prezesa sądu apelacyjnego w stosunku do sędziów tego sądu.

Art. 124. § 1. Odpis prawomocnego wyroku skazującego na karę dyscyplinarną dołącza się do akt osobowych obwinionego.
§ 2. Po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku orzekającego karę przewidzianą w art. 109 § 1 pkt 1-4 Minister Sprawiedliwości zarządza usunięcie odpisu wyroku z akt osobowych, jeżeli w tym okresie nie wydano przeciwko ukaranemu innego wyroku skazującego.

Art. 125. Krajowa Rada Sądownictwa, Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego i Minister Sprawiedliwości mogą wystąpić o wznowienie postępowania dyscyplinarnego.

Art. 126. § 1. Wznowienie postępowania dyscyplinarnego na niekorzyść obwinionego może nastąpić, jeżeli umorzenie postępowania lub wydanie wyroku nastąpiło wskutek przestępstwa albo jeżeli w ciągu pięciu lat od umorzenia lub od wydania wyroku wyjdą na jaw nowe okoliczności lub dowody, które mogły uzasadniać skazanie lub wymierzenie kary surowszej.
§ 2. Wznowienie postępowania na korzyść skazanego może nastąpić także po jego śmierci, jeżeli wyjdą na jaw nowe okoliczności lub dowody, które mogłyby uzasadniać uniewinnienie lub wymierzenie kary łagodniejszej.
§ 3. W razie śmierci skazanego, wniosek o wznowienie postępowania mogą złożyć jego małżonek, krewni w linii prostej, rodzeństwo, przysposabiający lub przysposobiony oraz rzecznik dyscyplinarny.

Art. 127. Rozstrzygnięcia zapadające w toku postępowania dyscyplinarnego wymagają z urzędu uzasadnienia na piśmie i doręczenia ich stronom. Wyroki oraz postanowienia i zarządzenia zamykające drogę do wydania wyroku doręcza się także Krajowej Radzie Sądownictwa i Ministrowi Sprawiedliwości.

Art. 128. W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

Art. 129. § 1. Sąd dyscyplinarny może zawiesić w czynnościach służbowych sędziego, przeciwko któremu wszczęto postępowanie dyscyplinarne lub o ubezwłasnowolnienie.
§ 2. Jeżeli sąd dyscyplinarny wydaje uchwałę zezwalającą na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, z urzędu zawiesza sędziego w czynnościach służbowych.
§ 3. Sąd dyscyplinarny, zawieszając sędziego w czynnościach służbowych, obniża w granicach od 25% do 50% wysokość jego wynagrodzenia na czas trwania tego zawieszenia; nie dotyczy to osób, w stosunku do których wszczęto postępowanie o ubezwłasnowolnienie.
§ 4. Jeżeli postępowanie dyscyplinarne zostało umorzone lub zakończyło się uniewinnieniem, sędziemu wypłaca się zatrzymane wynagrodzenie.

Art. 130. § 1. Jeżeli sędziego zatrzymano z powodu schwytania na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa albo jeżeli ze względu na rodzaj czynu dokonanego przez sędziego powaga sądu lub istotne interesy służbowe wymagają natychmiastowego odsunięcia go od wykonywania obowiązków służbowych, prezes sądu może zarządzić natychmiastową przerwę w czynnościach służbowych sędziego aż do czasu wydania uchwały przez sąd dyscyplinarny, nie dłużej niż na miesiąc.
§ 2. O zarządzeniu, o którym mowa w § 1, prezes sądu zawiadamia sąd dyscyplinarny, który niezwłocznie wydaje uchwałę w sprawie zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych lub uchyla zarządzenie o przerwie w wykonywaniu tych czynności.
§ 3. Jeżeli sędzia, o którym mowa w § 1, pełni funkcję prezesa sądu, zarządzenie przerwy w czynnościach służbowych należy do Ministra Sprawiedliwości. W takim przypadku przepis § 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 131. § 1. W przypadkach przewidzianych w art. 37 § 4a lub w art. 75 § 2 pkt 3 oraz w sprawie zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych lub uchylenia zarządzenia o przerwie w wykonywaniu czynności, o której mowa w art. 130 § 1, sąd dyscyplinarny wydaje uchwałę po wysłuchaniu rzecznika dyscyplinarnego oraz sędziego, chyba że nie jest to możliwe.
§ 2. Na uchwałę odmawiającą uwzględnienia wniosku, o którym mowa w art. 75 § 2 pkt 3, przysługuje zażalenie Krajowej Radzie Sądownictwa oraz kolegium sądu, które złożyło wniosek.
§ 3. Na uchwałę odmawiającą uwzględnienia zastrzeżenia, o którym mowa w art. 37 § 4a, sędziemu przysługuje zażalenie.
§ 4. Na uchwałę o zawieszeniu w czynnościach służbowych sędziemu przysługuje zażalenie, a rzecznikowi dyscyplinarnemu - także na uchwałę o uchyleniu zarządzenia o przerwie w wykonywaniu czynności, o której mowa w art. 130 § 2; zażalenie nie wstrzymuje wykonania uchwały.
§ 5. Zażalenie rozpoznaje sąd dyscyplinarny drugiej instancji, a w przypadkach, o których mowa w § 3, ten sam sąd dyscyplinarny w innym równorzędnym składzie.
§ 2. Na uchwałę o zawieszeniu w czynnościach służbowych sędziemu przysługuje zażalenie, a rzecznikowi dyscyplinarnemu - także na uchwałę, o której mowa w art. 130 § 2, o uchyleniu zarządzenia o przerwie; zażalenie nie wstrzymuje wykonania uchwały.
§ 3. Zażalenie rozpoznaje sąd dyscyplinarny drugiej instancji.

Art. 132. Zawieszenie w czynnościach służbowych ustaje z chwilą prawomocnego zakończenia postępowania dyscyplinarnego, chyba że sąd dyscyplinarny uchylił je wcześniej.

Art. 133. Koszty postępowania dyscyplinarnego ponosi Skarb Państwa.

Ponadto skargi można kierować do Krajowej Rady Sądownictwa.
KRS ma stałe komisje:
- do spraw odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów
- do spraw etyki zawodowej sędziów

KRAJOWA RADA SĄDOWNICTWA
ul. Wiejska 10
00-902 Warszawa
Fax: 695-23-16
E-mail: biuro@krs.pl
http://www.krs.pl

Przewodniczący Krzysztof STRZELCZYK 621-46-49, 695-29-09.
Wiceprzewodniczący Stanisław DĄBROWSKI 695-22-13.
Wiceprzewodniczący Piotr GÓRECKI 695-22-14.
Rzecznik Prasowy Marek CELEJ 695-29-09.

#2 Guest_Michał

Guest_Michał
  • Goście

Napisano 31 styczeń 2021 - 22:35

To nie jest zbiór zasad postępowania sędziów a zbiór zasad etyki zawodowej sędziów





Dodaj odpowiedź



  


Użytkownicy przeglądający ten temat: 0

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych

Najnowsze tematy