Skocz do zawartości


Zapomoga


2 odpowiedzi w tym temacie

#1 Gość_-praw-zezwirwariat

Gość_-praw-zezwirwariat
  • Goście

Napisano 22 czerwiec 2009 - 14:28

Zawsze można się starać. Pomoże kurator.
Temat przenoszę do działu "Prawo karne wykonawcze".


Zwalnianie skazanych z zakładów karnych i warunki udzielania im pomocy


quote]Art. 164.
§ 1. Okres do 6 miesięcy przed przewidywanym warunkowym zwolnieniem lub
przed wykonaniem kary stanowi, w miarę potrzeby, czas niezbędny na przygotowanie
skazanego do życia po zwolnieniu, zwłaszcza dla nawiązania kontaktu
z kuratorem sądowym lub podmiotami, o których mowa w art. 38 § 1. Okres ten
ustala, za zgodą skazanego, komisja penitencjarna.
§ 2. Okres, o którym mowa w § 1, może również wyznaczyć sąd penitencjarny w
postanowieniu o udzieleniu lub odmowie warunkowego zwolnienia, jeżeli uzna
to za niezbędne.[/quote]

Art. 165.
§ 1. W okresie, o którym mowa w art. 164, skazany powinien w miarę możliwości
odbywać karę w zakładzie karnym położonym najbliżej przyszłego miejsca zamieszkania.
§ 2. Skazanemu można zezwolić na opuszczenie zakładu karnego, łącznie na czas do
14 dni, zwłaszcza w celu podejmowania starań o uzyskanie po zwolnieniu odpowiednich
możliwości zamieszkania i pracy. Zezwolenie na opuszczenie zakładu
można przyznać skazanemu, którego postawa w czasie odbywania kary
uzasadnia przypuszczenie, że w czasie pobytu poza zakładem karnym będzie
przestrzegał porządku prawnego. Zezwolenia udziela dyrektor zakładu karnego.
Przepis art. 139 § 8 stosuje się odpowiednio.
§ 3. Kurator sądowy lub podmioty, o których mowa w art. 38 § 1, ustalają ze skazanym
zakres niezbędnej pomocy w społecznej readaptacji i sposób jej udzielenia.
§ 4. Jeżeli skazany nie posiada dokumentu tożsamości, administracja zakładu karnego
podejmuje czynności niezbędne do otrzymania przez niego takiego dokumentu.


Skazany ma obowiązek współdziałania w tym zakresie.


Art. 166.
§ 1. Zwalnianym skazanym, mającym trudności w znalezieniu zatrudnienia, zakwaterowania
oraz otrzymania niezbędnej pomocy lekarskiej, właściwe organy lub
instytucje udzielają niezbędnej doraźnej pomocy.
§ 2. Dyrektor zakładu karnego zwalniając skazanego, udziela mu stosownych informacji
o możliwościach uzyskania niezbędnej pomocy. W wypadku zwalniania
osoby skazanej za przestępstwo określone w art. 197-203 Kodeksu karnego, popełnione
w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych, dyrektor zakładu
zawiadamia o tym jednostkę Policji, właściwą dla miejsca pobytu skazanego po
jego zwolnieniu.
§ 3. Skazanemu zwalnianemu z zakładu karnego, który nie dysponuje wystarczającymi
środkami własnymi i nie ma zapewnionych na wolności dostatecznych
środków utrzymania, dyrektor zakładu karnego może udzielić pomocy pieniężnej
w chwili zwolnienia w wysokości do 1/3 przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia
pracowników lub jej odpowiedni ekwiwalent.


Art. 167.
§ 1. Skazany, przed zwolnieniem z zakładu karnego, ma prawo zwrócić się do sądu
penitencjarnego z wnioskiem o zastosowanie względem niego dozoru sądowego
kuratora zawodowego, zwłaszcza jeśli oczekujące go warunki życia po zwolnieniu
z zakładu karnego mogą mu utrudniać społeczną readaptację.
§ 2. Oddając skazanego pod dozór sądowego kuratora zawodowego sąd penitencjarny
może za zgodą skazanego nałożyć na niego obowiązki, o których mowa w
art. 72 § 1 Kodeksu karnego.
§ 3. Skazanemu oddanemu pod dozór i wypełniającemu nałożone na niego obowiązki
zapewnia się w miarę możliwości tymczasowe zakwaterowanie i udziela pomocy
w otrzymaniu zatrudnienia w miejscach oraz instytucjach wskazanych
przez sądowego kuratora zawodowego.
§ 4. Czas trwania dozoru, o którym mowa w § 1, nie może przekraczać 2 lat; czasu
tego nie określa się z góry. Sąd penitencjarny może orzec o zaniechaniu dozoru,
jeżeli skazany nie przestrzega poleceń sądowego kuratora zawodowego lub nie
wykonuje nałożonych obowiązków.


Art. 167a.
§ 1. Przy zwolnieniu z zakładu karnego skazany otrzymuje, za pokwitowaniem,
znajdujące się w depozycie dokumenty, pieniądze, przedmioty wartościowe i
inne przedmioty, jeżeli nie zostały zatrzymane albo zajęte w drodze zabezpieczenia
lub egzekucji.
§ 2. Skazany otrzymuje ponadto świadectwo zwolnienia z zakładu karnego oraz zaświadczenie
o zatrudnieniu. Skazany wymagający leczenia otrzymuje skierowanie
do lekarza specjalisty lub do szpitala, jeżeli takie są wskazania lekarskie
oraz wyniki wykonanych badań diagnostycznych niezbędnych dla dalszego postępowania
leczniczego lub diagnostycznego.
§ 3. Jako ekwiwalent pomocy pieniężnej, o której mowa w art. 166 § 3, skazany może
otrzymać przy zwolnieniu stosowną do pory roku odzież, bieliznę, obuwie,
bilet na przejazd, a także artykuły żywnościowe na czas podróży. Decyzje w
tym zakresie podejmuje dyrektor zakładu karnego.
§ 4. Jeżeli osoba zwolniona z zakładu karnego wymaga leczenia szpitalnego, a jej
stan zdrowia nie pozwala na przeniesienie do publicznego zakładu opieki zdrowotnej,
pozostaje ona na leczeniu w zakładzie karnym do czasu, gdy jej stan
zdrowia pozwoli na takie przeniesienie.
§ 5. Przepis § 4 ma zastosowanie, jeżeli osoba zwolniona wyraża zgodę na dalsze
leczenie w zakładzie karnym, co powinno być potwierdzone jej podpisem w indywidualnej
dokumentacji medycznej. W razie niemożności wyrażenia tej zgody
przez osobę zwolnioną, decyzję o pozostawieniu jej na leczeniu w zakładzie
karnym, podejmuje dyrektor zakładu karnego na wniosek lekarza. Wobec osoby,
o której mowa w § 4, stosuje się przepisy porządkowe obowiązujące w zakładzie
karnym. Przepisy art. 118 § 1, 2 i 4 stosuje się odpowiednio.
§ 6. Jeżeli zwalniany skazany jest niezdolny z powodów zdrowotnych do samodzielnego
powrotu do miejsca zameldowania lub miejsca przebywania bez zameldowania,
administracja zakładu karnego jest obowiązana w okresie poprzedzającym
zwolnienie nawiązać kontakt z rodziną, osobą bliską lub wskazaną przez
skazanego inną osobą i powiadomić ją o terminie zwolnienia. W wypadku, gdy
działania administracji zakładu karnego okazały się bezskuteczne, administracja
zakładu karnego jest obowiązana udzielić zwolnionemu pomocy w udaniu się
do miejsca zameldowania lub miejsca przebywania bez zameldowania albo publicznego
zakładu opieki zdrowotnej.
§ 7. Jeżeli osoba, o której mowa w § 4, nie wyraża zgody na dalsze leczenie w zakładzie
karnym, lekarz poucza ją o możliwych następstwach zdrowotnych odmowy
leczenia. Fakt odmowy powinien być potwierdzony podpisem zwolnionego w
indywidualnej dokumentacji medycznej, a w wypadku odmowy podpisu - notatką
urzędową na tę okoliczność.


Art. 168.
Jeżeli termin zwolnienia skazanego odbywającego karę przypada na dzień ustawowo
wolny od pracy, zwolnienie to następuje w dniu poprzedzającym ten termin.


#2 Gość_-praw-zezwirwariat

Gość_-praw-zezwirwariat
  • Goście

Napisano 22 czerwiec 2009 - 14:28

Czy po wyjściu z więzienia należy mi się jakiś rodzaj zapomogi?bo słyszałem gdzieś,że się należy

#3 Gość_gość

Gość_gość
  • Goście

Napisano 01 grudzień 2010 - 21:16

w jaki sposób nożna starać się o zapomoge po opuszczeniu zk i w jaki sposób pomaga w tym Kurator



Dodaj odpowiedź



  


Użytkownicy przeglądający ten temat: 0

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych

Ostatnio dodane tematy